Gepubliceerd in Weekblad PRiMO – september 2009

ANNA WINTOUR; DE IJSKONINGIN VAN DE MODEWERELD

Anna Wintour staat bekend als de grootste bitch in modeland. De hoofdredactrice van de Amerikaanse Vogue, het belangrijkste modetijdschrift ter wereld, wordt beschreven als onverbiddelijk, koud, extreem veeleisend en humorloos. De rol van Meryl Streep als tirannieke hoofdredactrice in The Devil Wears Prada heeft dat beeld alleen maar versterkt. Die film was namelijke gebaseerd op het gelijknamige boek dat Lauren Weisberger, een voormalige assistente van Wintour schreef, na haar vertrek bij Vogue.

‘Nuclear Wintour’, zoals ze wel wordt genoemd, lijkt geen behoefte te hebben om het beeld dat mensen van haar hebben te veranderen. Ze verschijnt twee keer per jaar, van top tot teen in design gekleed en met een grote zonnebril op haar neus, minzaam glimlachend bij de belangrijkste modeshows van New York, Parijs en Londen. En verder houdt ze zich op de achtergrond. Wie had gehoopt iets meer over de vrouw achter de zonnebril te weten te komen na het zien van de documentaire The September Issue, die deze week uitkomt en een kijkje geeft achter de schermen bij Vogue, komt bedrogen uit. In de film wordt het beeld geschetst van een hardwerkende, strenge en invloedrijke vrouw, maar een persoonlijk, meer intiem beeld van Wintour wordt vermeden. De camera’s draaien uitsluitend tijdens werksituaties. We zien geen partner, geen thuissituatie, geen vrienden en er wordt niet gesproken over persoonlijke dingen.

Bitch of perfectionist?

Naar aanleiding van de documentaire sprak het stijlicoon met haar karakteristieke boblijn (die ze al sinds haar veertiende heeft) echter het afgelopen jaar een paar keer met de pers. En in deze zeldzame interviews reageerde ze wél op het beeld dat er in de media over haar bestaat. Tegenover de Amerikaanse talkshowhost David Letterman gaf ze onlangs toe  dat ze een harde tante kan zijn. “Ik ben erg besluitvaardig en ik geef de mensen met wie ik werk graag duidelijke aanwijzingen. Soms moet ik ze dan helaas een antwoord geven dat ze niet graag willen horen. En zoals mijn uitgever in de film ook zegt, ben ik niet echt een knuffelig type.” Toch zou de 59-jarige bladenmaakster zichzelf niet als bitch bestempelen. “Ik ben heel gedreven in wat ik doe en ik kan heel fanatiek zijn. Maar ik hoop niet dat ik een bitch ben, ik probeer het in ieder geval niet te zijn.”, zei ze eerder dit jaar in het Amerikaanse programma 60 Minutes. “Het enige wat ik er over kan zeggen is dat er mensen zijn bij dit blad met wie ik al 15 of 20 jaar samenwerk. Als ik echt zo’n tiran was, dan zouden zij bijzonder masochistisch moeten zijn en het wel heel fijn moeten vinden om op hun donder te krijgen.”

Wintour gaf wel toe dat ze haar geduld wel eens verliest als ze het gevoel heeft als iemand zijn best niet doet. “Middelmatigheid irriteert me. Als ik bijvoorbeeld een collectie zie waarvan ik het gevoel krijg dat de ontwerper lui is geweest of zich door anderen heeft laten inspireren, dan word ik woest”, bekende ze. “Ik houd van mensen die goed zijn in wat ze doen en er alles uithalen. Als ik daardoor als een perfectionist wordt gezien, dan ben ik inderdaad een perfectionist.” Als een van de machtigste mensen in de modewereld, mág je dat ook zijn, vindt Wintour. “Als ik soms overkom als koud of hard, dan komt dat doordat ik streef naar het beste resultaat.”

De lessen van vader

Anna, die op 3 november 1949 werd geboren in Londen, lijkt haar perfectionistische houding te hebben geërfd van haar vader. Charles Wintour was hoofdredacteur van de Britse krant Evening Standard en leerde zijn dochter een belangrijke les. “Ik heb van hem geleerd dat mensen pas echt goed luisteren naar iemand die zeker is van wat hij of zij wil.” Haar vader leidde zijn redactie volgens zijn dochter dan ook met harde hand. “Hij had de bijnaam Chilly Charly (kille Charly, red.). Maar als je ziet wat hij creëerde, was dat de moeite waard.” Haar vader stond aan de basis van Anna’s carrière in de modejournalistiek. Hij vroeg haar vaak advies over wat jongeren zouden willen lezen in zijn krant. Hij bezorgde zijn dochter ook haar eerste baantje, bij de befaamde modeboetiek Biba in Londen. Toen ze eenmaal aan de modewereld had geroken, besloot Wintour, die bekend stond als een rebelse tiener, dat ze niet langer haar tijd wilde verdoen met leren. Ze stopte op haar zestiende met de middelbare school en begon aan een verkoopcarrière bij het Britse warenhuis Harrods. Toen ze 21 was, kreeg ze haar eerste baan in de modejournalistiek, als redactieassistent bij het tijdschrift Harper’s & Queen. Vijf jaar later verliet ze het blad na herhaaldelijke ruzies met de nieuwe hoofdredactrice en verhuisde ze naar New York, waar ze in de jaren die volgden als redactrice voor tijdschriften werkte als Harper’s Bazaar en New York Magazine.

In die tijd wist Wintour al precies wat ze wilde: hoofdredactrice worden van de Amerikaanse Vogue, wat toen ook al een vooraanstaand modeblad was. Volgens de verhalen zou ze in 1981 zelfs zijn afgewezen voor een baan bij het blad omdat ze tijdens een sollicitatiegesprek met de toenmalige hoofdredactrice Grace Mirabella verklaarde dat haar uiteindelijke doel de baan van Mirabella zelf was.. Twee jaar later werd ze alsnog bij het blad aangenomen. In haar functie als creative director lag ze vaak in de clinch met Grace Mirabella, omdat ze regelmatig vlak voor het blad naar de drukker ging nog dingen veranderde, zonder dat de hoofdredactrice daar iets van af wist.

Living the dream

In 1986 begon de droom van Anna Wintour eindelijk uit te komen. Ze werd gevraagd als hoofdredactrice van de Britse editie van Vogue. Hoewel ze net moeder was geworden van zoon Charlie. Aarzelde ze niet om terug te verhuizen naar Londen voor de veeleisende baan. Ook het feit dat haar man en de vader van Charlie, kinderpsychiater David Shaffer met wie ze in 1984 trouwde, vanwege zijn baan achter moest blijven in Amerika, hield de fashionista niet tegen om haar droom na te jagen. Na ruim een jaar bij de Britse Vogue, waar ze het roer radicaal omgooide door zich te richten op de moderne, werkende, modebewuste vrouw, vertrok ze weer naar Amerika. En na een kort uitstapje als hoofdredactrice van House & Garden, mocht ze zich in 1988 dan eindelijk hoofdredactrice van de Amerikaanse Vogue noemen. Missie geslaagd.

Sinds Wintour aan het roer staat bij Vogue, groeide het blad uit tot het belangrijkste modeblad ter wereld. Ze wordt geprezen omdat ze de focus van het blad weer helemaal terugbracht naar mode, in tegenstelling tot haar voorgangers die er meer een lifestyle magazine van hadden gemaakt. Veel ontwerpers, zoals Marc Jacobs en John Galliano, zijn groot geworden doordat Wintour, die een neus heeft voor nieuw talent, aandacht aan hen besteedde in Vogue. Mede hierdoor staat ze bekend als de machtigste vrouw in modeland.

Hard werken

Maar zoveel macht hebben, betekent ook hard werken. Om dit vol te kunnen houden, houdt La Wintour zich aan een strak schema. Volgens bronnen staat ze elke dag om zes uur op. Dan speelt ze een potje tennis en laat ze haar make-up en haar doen door stylistes van Vogue om vervolgens elke dag stipt om acht uur op de redactie te verschijnen. Wintour komt sowieso altijd op tijd. Ook bij de modeshows, die vaak te laat beginnen, arriveert ze stipt op de aangekondigde aanvangstijd. Omdat elke minuut van haar tijd nuttig wil besteden, blijft Wintour vaak niet langer dan twintig minuten op feestjes waar ze geacht wordt te verschijnen. Misschien heeft het er ook mee te maken dat ze graag vroeg in bed ligt; elke avond om 22.15 uur zou het licht uitgaan in huize Wintour.

Sinds tien jaar is het niet meer David Shaffer die ’s avonds naast Anna in slaap valt; in 1999 scheidde ze van de man met wie ze naast zoon Charlie, ook nog dochter Katherine (die Bee wordt genoemd) kreeg. Volgens de tabloids zou de breuk zijn veroorzaakt doordat Wintour een affaire had met miljonair Shelby Bryan. Die geruchten zijn nooit bevestigd, maar feit is wel dat Anna inmiddels al jaren een relatie heeft met de man die zijn fortuin voornamelijk verdiende in de telecombusiness.

Eigen koers

De tabloids schreven natuurlijk niet alleen over haar vermeende affaire met Bryan, de afgelopen jaren hebben de bladen geregeld volgestaan met verhalen over wat een secreet Wintour zou zijn. Ze trekt zich hier weinig van aan. “Ik probeer me er niet te veel mee bezig te houden. Ik doe gewoon mijn werk en heb geleerd er niet te veel aandacht aan te besteden. Ik geloof dat het veel belangrijker is om een goed gevoel te hebben over wat je doet en over de mensen waar je mee werkt. Dat is veel belangrijker dan de verhalen in een of andere tabloid.”

Wintour staat kortom achter de koers die ze vaart en heeft geleerd om zoveel mogelijk naar zichzelf te luisteren en niet zozeer naar anderen. Zelf gelooft ze dat ze die houding ook komt door haar verleden, waarin ze er door haar omgeving wel eens op werd aangekeken dat ze niet net als haar twee broers en zus een universitaire opleiding heeft gevolgd. “Als ik keek naar hun academische succes, voelde ik me soms een mislukkeling. Zij waren allemaal superslim, daarom ben ik, denk ik, gevlucht in de wereld van de uiterlijke schijn. Ze namen me lange tijd niet serieus. En ik heb zeker een groot deel van mijn carrière geprobeerd te bewijzen dat ik óók ergens goed in was.”

De enigen naar wie Wintour wel eens luistert zijn haar kinderen. Dat blijkt ook uit The September Issue waarin duidelijk wordt dat ze vooral veel waarde hecht aan de mening van haar inmiddels 22-jarige dochter Bee, die haar moeder vaak vergezelt tijdens modeshows. Op de momenten dat Bee in de documentaire te zien is, is dan ook eindelijk iets van de persoonlijkheid van de ijskoningin zichtbaar en wordt ze plotseling een trotse moeder als ieder ander. Toch wordt ook in die liefdevolle momenten duidelijk dat Wintour overal het hare van denkt. Als dochterlief gevraagd wordt waarom ze voor een rechtenstudie heeft gekozen en niet in haar moeders voetsporen treedt, antwoord Bee dat ze de modewereld ‘maar een raar wereldje’ vindt, waarin iedereen zich gedraagt ‘alsof mode een zaak van leven en dood is’. Waarop Wintour haar een strenge blik toewerpt en verzucht: “Ze is nog jong, er kan nog van alles gebeuren.”

 

Terug naar Artikelen